Nikifor Krynicki, PEJZAŻ ZE ŚWIĘTYM

16.5 x 23.5cm - akwarela, gwasz, ołówek, papier naklejony na tekturę

napis wzdłuż dolnej krawędzi: WSINIEBONASWIETYBOSKASEŁOPOLULE
Na odwrocie l.g. (długopisem): 8.; obok (ołówkiem): IX;
poniżej okrągła pieczęć z napisem w otoku: PAMIĄTKA Z KRYNICY | NIKIFOR ARTYSTA MALARZ, (czarną akwarelą): 1000ZŁ.

Pochodzenie: Kolekcja prywatna Szwecja,
zakup z wystawy objazdowej Szwecja 1966.
Obraz wystawiany, wzmiankowany i reprodukowany m.in. w:: – Wystawa objazdowa 1966, Hägerstens Konstförening, Midsommargarden, 5 – 28 IX, Blackebergs Konstförening, Ängbykyrkan, 1 – 9 X, Farsta Konstförening, Farsta Forum, 5 – 13 XI, Vantörs Konstförening, Högdalen, 19 – 27 XI, Spanga Konstförening, Spanga Församlingshus, 3 – 10 XII, Skarpnäcks Konstförening, ABF: s studiehem, Arsta Centrum, Arsta nr kat. 80.
♣ Droit de suite: ♣ Do Ceny Zakupu doliczana będzie dodatkowo opłata wynikająca z prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymania wynagrodzenia zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 - o prawie autorskim i prawach pokrewnych (droit de suite).

Nikifor (właściwie Epifaniusz Drowniak, od 1962 Nikifor Krynicki; Krynica ok. 1895 - Krynica 1968) - Łemek, znany malarz naiwny z Krynicy, samouk. Cierpiał na zaburzenia słuchu i mowy, nie uczył się nigdy w żadnej szkole, nie umiał pisać ani czytać. Jego prawdziwą pasją i sposobem na porozumienie ze światem było malarstwo. Malować zaczął wcześnie - najdawniejsze znane prace artysty pochodzą jeszcze sprzed roku 1920. Malował akwarelą, używając przy tym także ołówka. Wykorzystywał każdy dostępny kawałek papieru, okładki zeszytów, opakowania papierosów. Tworzył całe serie obrazków - wzruszająco naiwnych przedstawień architektury, pejzażu, postaci świętych, portretów. Swoje prace podpisywał często niezrozumiałymi ciągami „drukowanych“ liter i wyklejał do nich ramki z kolorowego papieru. Na jego twórczość zwrócono uwagę już w latach trzydziestych (kapiści), ale prawdziwe odkrycie fenomenu Nikifora nastąpiło dopiero po wojnie, kiedy otoczono go opieką i przyjęto do ZPAP. W roku 1962 otrzymał nazwisko Krynicki. Przekonany o ważności swej sztuki, używał też przydomku Matejko.