gwasz, ołówek, kredka, technika własna, papier; 60 x 41cm
sygn., dat., l. d.: Jadwiga Maziarska 1971
W roku 1933 rozpoczęła studia artystyczne w Prywatnej Szkole Malarskiej Alfreda Terleckiego w Krakowie i kontynuowała je w latach 1934-1939 na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Władysława Jarockiego, Stefana Filipkiewicza oraz Ignacego Pieńkowskiego. Po II wojnie światowej przystąpiła do krakowskiej Grupy Młodych Plastyków, w roku 1957 uczestniczyła w reaktywacji Grupy Krakowskiej. Należała do kręgu twórców skupionych wokół Tadeusza Kantora. Początkowo eksperymentowała z nakładaniem na płótno grubych warstw farby. W 1947 wykonała pierwszą aplikację - pracę z różnobarwnych fragmentów tkanin o nieregularnych kształtach. W kompozycjach strukturalnych nie skupiała się tylko na stronie formalnej i technologicznej, ale nadawała im też aluzyjne tytuły. Sugerowały one chęć połączenia się poprzez sztukę z uniwesum ludzkich wyobrażeń, przeczuć i tęsknot. Później pojawiła się ciekawa seria obrazów wykonanych techniką łączenia farby olejnej ze stearyną. Kompozycje stearynowe eksponowały nie tylko fakturę ale również rytm, który dynamizował ale i harmonizował powierzchnię płótna. W latach 70. zaprzestała ich tworzenia skupiając się na malowaniu bardziej zdecydowanych, jednolitych fakturowo i ograniczonych kolorystycznie (niekiedy tylko do czerni i bieli) kompozycji. Kolejną metamorfozę przeszła w latach 90., kiedy jej malarstwo opanowała dziecięca niemal radość zestawiania jaskrawych kolorów. W 2009 w Centrum Sztuki Współczesnej w Zamku Ujazdowskim w Warszawie odbyła się wystawa monograficzna Jadwigi Maziarskiej.
Recientemente visitadas
Inicie sesión para ver la lista de lotes
Favoritos
Inicie sesión para ver la lista de lotes